استفراغ وجود

چقدر بده که آدم توو جمع نباید خودش باشه. چون خودش بودن پر از عیبو ایراده اجتماعیو شخصیتیو هزار ایراده کوفتو زهر ماریه دیگه ست که وقتی تنها میشیو به خودتو رفتارت فکر میکنی ا... میگیره که اه اه چقدر ساده رفتار کردم.... بنابراین به خودم توصیه میکنم که خودش نباشه و کمتر ساده بازی دربیاره!...

دیگه نمی تونم این وضعیتو تحمل کنم ... چقدر باید صبوری کنم؟ اصلا با صبوری و حرف نزدن و شکایت نکردن چیزی بهتر میشه؟ چقدر باید چشممو ببندم بگم همه چی خوبو گلو بلبله؟ چقدر باید این همه خواسته رو نادیده بگیرم؟ بهش گفتم (امامزاده صالح): به خدات بگو من آدمش نیستم که توو این جور امتحانا قبول شم. اصلا امتحانی که داری میگیری خیلی بالاتر از سطحِ منه. بس کن لطفا و به اندازه ظرفیتم انتظار داشته باش......